Czym jest rozporządzenie DORA?
DORA (Digital Operational Resilience Act) to rozporządzenie (UE) 2022/2554 w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego. Ustanawia jednolite zasady zarządzania ryzykiem ICT, aby banki, zakłady ubezpieczeń, instytucje płatnicze i inne podmioty finansowe mogły wytrzymać zakłócenia i cyberataki, reagować na nie i szybko przywracać działanie.
DORA stosuje się od 17 stycznia 2025 r. bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich UE. Za ryzyko ICT odpowiada organ zarządzający. DORA nie jest certyfikacją: nie istnieje certyfikat DORA, a zgodność weryfikują właściwe organy nadzoru.
Kogo obejmuje DORA?
- Instytucje kredytowe i banki
- Instytucje płatnicze i instytucje pieniądza elektronicznego
- Firmy inwestycyjne i innych uczestników rynku kapitałowego
- Zakłady ubezpieczeń i reasekuracji
- Dostawców usług w zakresie kryptoaktywów z zezwoleniem na podstawie MiCA
- Zewnętrznych dostawców usług ICT dla podmiotów finansowych; kluczowi dostawcy podlegają bezpośredniemu nadzorowi Europejskich Urzędów Nadzoru (EBA, EIOPA, ESMA)
Co sprawdza samoocena DORA
Pytania są uporządkowane według pięciu filarów rozporządzenia:
- Ramy zarządzania ryzykiem ICT: nadzór, rola organu zarządzającego, inwentaryzacja, ochrona, wykrywanie, kopie zapasowe i odtwarzanie
- Zarządzanie incydentami związanymi z ICT, ich klasyfikacja i zgłaszanie poważnych incydentów do nadzoru
- Testowanie operacyjnej odporności cyfrowej, w tym testy penetracyjne ukierunkowane na zagrożenia (TLPT) w istotnych podmiotach
- Zarządzanie ryzykiem ze strony zewnętrznych dostawców ICT: due diligence, wymogi umowne, strategie wyjścia i rejestr informacji
- Wymiana informacji o cyberzagrożeniach i podatnościach
Typowe luki w zgodności z DORA
- Ramy zarządzania ryzykiem ICT istnieją na papierze, ale organ zarządzający ich nie zatwierdził ani nie przegląda
- Brak kryteriów klasyfikacji poważnych incydentów, więc terminy zgłoszeń są nie do dotrzymania
- Rejestr informacji o umowach z dostawcami ICT jest niepełny lub nieaktualny
- Umowy z dostawcami ICT nie zawierają klauzul wymaganych przez DORA, np. prawa do audytu i planów wyjścia
- Kopie zapasowe i plany odtwarzania nie są regularnie testowane, brakuje programu testów
DORA, ISO 27001 i kolejne kroki
System zarządzania bezpieczeństwem informacji zgodny z ISO/IEC 27001 bardzo pomaga, ale nie obejmuje wszystkiego, czego wymaga DORA – na przykład terminów zgłaszania incydentów, rejestru informacji czy TLPT. Samoocena pokazuje, co już masz, a czego brakuje.
Dostawcy IT spoza UE, na przykład z Ukrainy, Gruzji czy Kazachstanu, obsługujący banki i fintechy z UE, spełniają wymogi DORA poprzez umowy z klientami, audyty i kwestionariusze bezpieczeństwa. Na podstawie raportu luk przygotuj dowody, a opcjonalnie przećwicz rozmowę z audytorem w symulatorze audytu BALTUM AI.